Węgorzewo

Parterowy, nakryty dachem naczółkowym dwór z około połowy XIX wieku, z czasem powiększony o boczne parterowe przybudówki i „przestylizowany", z nadaniem szczytowi ryzalitu na osi pewnych cech manierystycznych. Zmiany nastąpity zapewne w dwóch etapach, około 1890 i 1910 roku. Boczne przybudówki, lekko wysunięte przed linię elewacji frontowej i zwieńczone balustradką, sprawiają wrażenie alkierzy. W 1388 roku pisał się Filip z Węgorzewa, a w 1396 roku Wojciech z Węgorzewa. W 1 439 roku majętność tę dziedziczył Jakub Węgorzewski. W 1620 roku własność Wojciecha Cykowskiego, pod koniec XVIII wieku Rokossowskich, w 1843 roku Dziembowskich, a w 1872 roku Garczyńskich. Krótko potem przeszło w ręce znanej i zamożnej niemieckiej rodziny von Treskowów. W okresie międzywojennym Węgorzewo nie stanowiło ośrodka większych dóbr ziemskich.

Europejskich standardów, nadmorski hotel spa w Ustce